Strobalenhuis in Zonhoven

Dit weekend is dus alle hens aan dek! Alle muren en vloeren die iets te maken hebben met de ramen en deuren MOETEN af zijn dit weekend. Met andere woorden, we hebben afgezien. Zondag hebben we totdat het donker werd gewerkt maar het is ons gelukt! Maandag wel weer gewoon onze kantoorjobs doen… :s

Op plaatsen waar er geen ramen van boven tot beneden komen moeten we het zogenaamde laddersysteem gebruiken. Twee balken die op hun kant worden gezet met kleine stukken ertussen, dit om het doorbuigen van de balken tegen te gaan.

We hebben gekozen voor een traditionele afzuiging van de dampkap/afzuigkap boven het kookeiland, We konden ook gekozen hebben voor een koolstoffilter in de dampkap maar dan krijg je last van condenserende vochtige warme lucht. Voordeel is wel dat je geen gat moet maken voor een buis.

In de hal en de wc moet ook hard gewerkt worden. Daar komt immers geen stro in de vloer omdat de ‘bakken’ niet diep genoeg zijn voor een strobaal. De hal en de wc liggen op een niveau van 20 cm lager. Hier hebben we gekozen voor PUR platen (IsolatieHAL Hasselt) omdat die dezelfde isolatiewaarde als een strobalenvloer hebben.

Dit weekend gingen we ook de riolering leggen. Samen met onze architect hebben we ervoor gekozen om 1 rioleringsbuis te voorzien voor de afvoer van alle wc’s en nog 1 rioleringsbuis voor de rest. Uitgraven en plaatsen is de boodschap!

De mensen die de verpakkingen van bouwmateriaal verzorgen hebben wel gevoel voor humor (bla-bla):

We zijn eindelijk zover. Na 36 dagen (nieuwe regeling vanaf september, dit is de periode waarin mensen bezwaar kunnen aantekenen) kunnen we eindelijk beginnen bouwen. We zijn maandag dan ook echt begonnen.

Om 7u30 kwamen we aan in de Beskensstraat, maar we waren niet de eerste. De grondwerker was al aanwezig. Hij had de ruspkraan voor de graafwerken al aangezet. Blijkbaar moet dat een tijdje draaien vooraleer ermee gewerkt kan worden. Het was een enorm ding, 23 ton. Het ging dan ook allemaal snel vooruit. Dat ding gaat door beton alsof het boter is. In geen tijd was het terrein geëfend. De putten waren een andere zaak. Die moesten 1 meter op 1 meter zijn, maar dit lukte niet met de rupskraan, waardoor de putten iets groter waren. Dit kan natuurlijk nooit kwaad, want een grotere fundering is altijd goed. Dit hield wel in dat we in allerijl extra beton moesten bestellen. De beton werd namelijk onmiddellijk na de graafwerken geleverd. Dit bleek geen probleem te zijn.

De putten moesten wel nog gelijk gemaakt worden. Hier heeft Jeffrey ons goed bij geholpen. Hij is in de putten gekropen om het overtollige zand eruit te halen en het zand plat te stampen.

Om 13u stonden de 2 betonvrachtwagens er met 16m³ beton. Ook dit ging allemaal heel snel, de 9 putten waren op een klein uurtje gevuld en we hadden precies genoeg beton. Onmiddellijk daarna kwam de volgende lading, het steenpuin. Dit is nodig voor de kraan die wordt gebruikt om het houtskelet recht te zetten. Door het gewicht van de kraan zou de grond verzakken en wordt het één grote modderpoel. Via de grondwerker zijn we aan steenpuin geraakt en dit werd onmiddellijk door hem uitgevlakt. Ja, we moeten het zeggen, de grondwerker en de mensen van de beton hebben goed werk geleverd.

Daarna begonnen we met de zoektocht naar de wachtbuizen. Dit bleek helemaal niet zo vanzelfsprekend als we dachten. Wachtbuizen van 125 mm zijn bijna niet te krijgen. Omdat we Peter, de architect, niet konden bereiken, zijn we naar Infrax gereden. We hebben daar onze nieuwe electriciteitsaansluiting aangevraagd en gevraagd hoe de wachtbuizen er moeten uitzien. Je moet blijkbaar gewoon de goedkoopste afvoerbuizen nemen van minimum 80 mm en 90 mm voor het water. Het was wel belangrijk dat het geen beribbelde buizen zijn. Nu maar hopen dat onze aansluiting bij Infrax in orde is tegen 7 december. Op 7 december beginnen ze namelijk aan het houtskelet en de kraan heeft electriciteit nodig. Als het tegen dan niet in orde is, moeten we een generator huren, maar dit zou ons veel extra geld kosten. Dus duimen maar.

Van Infrax zijn we teruggereden naar de gemeente. Daar moesten we verklaring 2 afgeven omdat we begonnen zijn met de bouw. We hebben daar ook een plaatje gekregen met “verboden op de werf te komen”. We zijn dan opnieuw naar de grond gereden en hebben het bordje opgehangen en een afspanning gemaakt. Nu is het een echte werf en we zijn er fier op!

Dit was al een eerste vermoeiende dag. Jeffrey en papa Robin, jullie zijn al erg bedankt voor de hulp.

Dinsdag is Robin opnieuw met zijn vader naar de grond gegaan. Joyce moest gaan werken (ja, er moeten centjes binnenkomen als je wil bouwen).

Ze hebben de afvoerbuizen aangekocht en deze in de sleuf gelegd die door de grondwerker werd uitgegraven. De buurman heeft hen goed geholpen bij het snijden van de buizen. We gaan nog veel van hem kunnen leren, het is iemand uit de bouw die op pensioen is. Daarna moest al het zand er opnieuw over. Hier hadden Robin en zijn vader zich serieus aan mispakt, maar het is uiteindelijk wel gelukt.

We kunnen vrijdag met een gerust hart naar Afrika vertrekken en als we terug zijn beginnen ze onmiddellijk met het houtskelet. Dit is wel een leuk vooruitzicht.